Show simple item record

Povezanost polimorfizama glutation transferaza A1, M1, P1 i T1 sa pokazateljima oksidativnog stresa i kardiovaskularnim komplikacijama kod bolesnika sa terminalnom bubrežnom slabošću

dc.contributor.advisorSimić, Tatjana
dc.contributor.advisorDamjanović, Tatjana
dc.contributor.otherDimković, Nada
dc.contributor.otherJelić-Ivanović, Zorana
dc.contributor.otherStankov, Karmen
dc.contributor.otherPekmezović, Tatjana
dc.contributor.otherPlješa-Ercegovac, Marija
dc.creatorŠuvakov, Sonja R.
dc.date.accessioned2017-10-23T19:24:51Z
dc.date.available2017-10-23T19:24:51Z
dc.date.available2020-07-03T08:57:44Z
dc.date.issued2016-12-28
dc.identifier.urihttp://nardus.mpn.gov.rs/handle/123456789/8672
dc.description.abstractChronic kidney disease is described as a progressive and irreversible deterioration in kidney function. When there is less than 10% of nephron function pertained, the patients face endstage renal disease where renal replacement therapy is needed. Data show that hemodialysis is the most common method used to treat advanced and permanent kidney failure. Increased oxidative stress is a hallmark of end-stage renal disease (ESRD). Glutathione transferases (GST) are involved in the detoxification of xenobiotics and protection of oxidative damage. The role of polymorphic expression of GSTSs in end-stage renal disease development enhanced oxidative stress and prognosis of ESRD patients has emerged recently. The aim of this study was to test if the genetic polymorphism in antioxidant enzymes GSTA1, GSTM1, GSTP1 and GSTT1 is more frequent in ESRD patients than in control group, and if it modulates the levels of oxidative stress byproducts and cellular adhesion molecules in these patients. The association between GSTM1 and GSTT1 deletion polymorphisms as well as SNPs in GSTA1/rs3957357, GSTP1/rs1695 and rs1138272 genes with overall and causespecific cardiovascular mortality in patients with end-stage renal disease was also assessed. Furthermore, the predictive role of oxidative stress byproducts and adhesion molecules level was also tested. Individuals with either GSTM1-null or GSTP1*C/*T genotypes were at increased susceptibility towards ESRD development than individuals with GSTM1-active or GSTP1*C/*C genotypes (OR = 1.6, p = 0.024 and OR = 3.2, p = 0.001, respectively). This risk was even more increased when these genotypes were combined with other GST null/low activity genotypes. Polymorphic expression of GST gene influences the vulnerability to protein and lipid oxidation, as well as the levels of soluble cellular adhesion molecules in plasma of ESRD patients. The oxidative stress byproducts were even more increased in terms of combined GST genotypes. Regarding predictive role of GST genotypes, only GSTM1-null genotype in ESRD patients was found to be independent predictor of overall and cardiovascular mortality (overall: HR = 1.8, p = 0.009; cardiovascular: HR = 2.3, p = 0.006 and myocardial infarction: HR = 2.3, p = 0.035). Possible predictive role for the byproducts of oxidative stress was found for higher concentrations (above the median for each product) of MDA, AOPP, PAB and VCAM-1 regarding overall and cardiovascular survival. Comparison of two endothelial cells with different GSTM1 genotypes in terms of monocyte adhesion and reactive oxygen species production after incubation in uremic serum was not significantly different. Taken together, the results presented in this study suggest a possibility for GST genotypebased stratification of ESRD patients which could improve the attempts towards individualization of antioxidant treatment. Besides, determination of oxidative stress byproducts may permit the targeting of preventive and early intervention in high-risk patients to reduce their cardiovascular risk.en
dc.description.abstractHronična bubrežna slabost se opisuje kao progresivno i ireverzibilno smanjenje bubrežne funkcije. Kada se funkcija bubrega smanji na ispod 10% od normalnih vrednosti, nastupa stanje koje se zove terminalna bubrežna slabost kada je neophodna primena terapije neke od meoda zamene bubrežne funkcije. Podaci pokazuju da je hemodijaliza najčešće primenjivan metod. Povećana produkcija slobodnih radikala i stanje oksidativnog stresa glavna su obeležja terminalne bubrežne slabosti. Glutation transferaze (GST) su enzimi koji su uključeni u procese eliminacije ksenobiotika i antioksidativne zaštite. Ipak do sada još uvek nije dovoljno ispitana njihova uloga u podložnosti za razvoj terminalne bubrežne slabosti, oksidativnog stresa kod ovih bolesnika kao i moguća prediktivna uloga. Imajući ovo u vidu, cilj ove teze bio je da se ispita veza između polimorfizama gena za GSTA1, GSTM1, GSTP1 i GSTT1 u podložnosti za razvoj terminalne bubrežne slabosti, kao i da se utvrdi da li polimorfna ekpresija glutation transferaza utiče na vrednosti produkata oksidativnog stresa i adhezionih molekula u plazmi bolesnika sa terminalnom bubrežnom slabošću. Takođe, jedan od ciljeva bio je i da se ispita da li polimorfizam GST gena može da ima prognostički značaj u smislu opšteg ili kardiovaskularnog preživljavanja kod ovih bolesnika. Dodatno, ispitan je i prediktivni značaj biohemijskih pokazatelja oksidativnog stresa i adhezionih molekula. Osobe koje su imale GSTM1-nulti i GSTP1*C/*T genotip imale su veću podložnost za razvoj terminalne bubrežne slabosti (OR = 1.6, p = 0.024 and OR = 3.2, p = 0.001, redom), koja je još više bila izražena kada su se ovi genotipovi kombinovali sa drugim GST nultim ili genotipovima smanjenih aktivnosti. Takođe, polimorfna ekspresija glutation transferaza kod bolesnika sa terminalnom bubrežnom slabošću utiče na nivo oksidativnog oštećenja proteina, lipida i adhezionih molekula. Produkti oksidativnog stresa su još više izraženi kod bolesnika kod kojih postoji kombinacija GST nultog ili genotipova smanjenih aktivnosti. U ovoj tezi je pokazano i da GSTM1-nulti genotip ima značajnu ulogu kao prediktor opšteg i kardiovaskularnog uzroka smrti (opšti uzrok smrti: HR = 1.8, p = 0.009; kardiovaskularni uzrok: HR = 2.3, p = 0.006 i infarct miokarda: HR = 2.3, p = 0.035). Takođe, pokazano je i da više vrednosti (iznad nivoa medijane vrednosti određene za svaki produkt pojedinačno) MDA, AOPP, PAB i VCAM-1 imaju prognostički značaj kod opšteg i kardiovaskularnog preživljanja u bolesnika sa terminalnom bubrežnom slabošću. Produkcija slobodnih radikala i adhezija monocita za endotelne ćelije nije se razlikovala između HUVEC sa GSTM1-aktivnim i GSTM1- nultim genotipom. Rezultati iz ove teze ukazuju da bolesnici sa terminalnom bubrežnom slabošću mogu da se stratifikuju prema GST genotipu sa ciljem unapređenja antioksidantne terapije. Takođe, merenje produkata oksidativnog stresa može da posluži da se odredi kod kojih bolesnika treba započeti rane preventivne mere da bi se smanjio rizik od kardiovaskularnih komplikacija.sr
dc.language.isoengsr
dc.publisherУниверзитет у Београду, Медицински факултетsr
dc.relationinfo:eu-repo/grantAgreement/MESTD/Basic Research (BR or ON)/175052/RS//
dc.rightsopenAccessen
dc.sourceУниверзитет у Београдуsr
dc.subjectend-stage renal diseaseen
dc.subjectglutathione S-transferases polymorphismen
dc.subjecthemodialysisen
dc.subjectoxidative stressen
dc.subjectadhesion moleculesen
dc.titleAssociation of glutathione transferase A1, M1, P1 and T1 gene polymorphism with oxidative stress byproducts and cardiovascular complications in patients with endstage renal diseasen
dc.title.alternativePovezanost polimorfizama glutation transferaza A1, M1, P1 i T1 sa pokazateljima oksidativnog stresa i kardiovaskularnim komplikacijama kod bolesnika sa terminalnom bubrežnom slabošćusr
dc.typedoctoralThesisen
dc.rights.licenseBYsr
dcterms.abstractДамјановић, Татјана; Симић, Татјана; Пекмезовић, Татјана; Димковић, Нада; Пљеша-Ерцеговац, Марија; Јелић-Ивановић, Зорана; Станков, Кармен; Шуваков, Соња Р.;
dc.identifier.fulltexthttp://nardus.mpn.gov.rs/bitstream/id/12243/Doktorat.pdf
dc.identifier.fulltexthttp://nardus.mpn.gov.rs/bitstream/id/12244/Referat.pdf


Files in this item

Thumbnail
Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record