Show simple item record

Posttraumatic stress disorder - predictors of development and of recovery

dc.contributor.advisorLečić Toševski, Dušica
dc.contributor.otherDamjanović, Aleksandar
dc.contributor.otherDraganić Gajić, Saveta
dc.contributor.otherPopović Deušić, Smiljka
dc.creatorPejušković, Bojana A.
dc.date.accessioned2016-01-05T12:07:25Z
dc.date.available2016-01-05T12:07:25Z
dc.date.available2020-07-03T08:54:52Z
dc.date.issued2014-04-04
dc.identifier.urihttp://eteze.bg.ac.rs/application/showtheses?thesesId=1935
dc.identifier.urihttps://nardus.mpn.gov.rs/handle/123456789/2494
dc.identifier.urihttps://fedorabg.bg.ac.rs/fedora/get/o:9660/bdef:Content/download
dc.identifier.urihttp://vbs.rs/scripts/cobiss?command=DISPLAY&base=70036&RID=46743055
dc.description.abstractUvod: Posttraumatski stresni poremećaj (PTSP) predstavlja multiuzročni fenomen, odnosno, poremećaj koji nastaje kombinacijom velikog broja različitih uzročnika. Izloženost potencijalno traumatskim događajima može dovesti do razvoja posttraumatskog stresnog poremećaja a njegova životna prevalenca u opštoj populaciji u Evropi iznosi 2-6%, dok prevalenca aktuelnog PTSP-a iznosi 1%. U Americi je ovaj procenat veći te je životna prevalenca PTSP-a između 5- 10% a aktuelnog 1-5%. Prema istraživanjima, približno 25-40% osoba koje su iskusile traumatski događaj razvije PTSP, dok je razlog zašto ostatak populacije ne razvije ovaj poremećaj predmet brojnih debata. Ciljevi: Utvrditi potencijalne prediktore razvoja PTSP-a u inicijalnoj fazi istraživanja, kao i potencijalne prediktore ishoda PTSP-a nakon godinu dana od inicijalne faze u opštoj populaciji u Srbiji. Metod: Uzorak sačinjava 640 osoba u inicijalnoj fazi i 120 u fazi praćenja nakon godinu dana. Procena je obavljena pomoću sledećih intrumenata: Međunarodni neuropsihijatrijski intervju (Mini–International Neuropsychiatric Interview (M.I.N.I.), Revidirana lista životnih stresora (Life Stressor Checklist Revised, LSC-R), Kratak inventor simptoma (The Brief Symptom Inventory, BSI), Upitnik za procenu kvaliteta života (Manchester Short Assessment of Quality of Life, MANSA). Rezultati: Starije životno doba, nizak obrazovni nivo i niži mesečni prihodi mogu predvideti aktuelni PTSP, kao i nizak nivo kvaliteta života, psihijatrijski komorbiditet i visok nivo ličnog distresa. Urbana populacija, bolji kvalitet života i mali broj stresora, vode oporavku od PTSP-a. Zaključak: Utvrđivanje faktora rizika kao i rezilijentnosti koji utiču na razvoj PTSP-a, neophodno je za prevenciju i tretman ovog mentalnog poremećaja koji može imati ozbiljne posledice po pojedinca, porodicu i društvenu zajednicu.sr
dc.description.abstractBackground: Posttraumatic stress disorder (PTSD) is a `multicausal` phenomenon, meaning that it is the product of the combination of a number of potential causes. Exposing to potentially traumatic events can develop posttraumatic stress disorder and lifetime prevalence rate of PTSD in general European population is 2-6% and 1% of current PTSD. Epidemiological studies on posttraumatic stress disorder in the United States show a lifetime prevalence rate of 5-10% and a current prevalence of 1-5% in adult population. According to studies, 25-40% persons who have experienced traumatic event develop PTSD, but why the rest of people do not is the metter of huge disscussion. Aims: To examine the predictors of development and of recovery of PTSD in general adult Serbian population at 1-year follow up period. Method: The sample consisted of 640 subjects in the initial phase and 120 in the follow up. Assessment has been carried out by the following instruments: Mini–International Neuropsychiatric Interview (M.I.N.I.), Life Stressor Checklist Revised, LSC-R, The Brief Symptom Inventory, BSI, Manchester Short Assessment of Quality of Life, MANSA. Results: Older age, low education, lower monthly income can predict current PTSD as also, low quality of life, psychiatric comorbidity and higher personal distress. Urban population, higher quality of life, small number of stressors and lower personal distress leads to recovery of PTSD. Conclusions: Distinguishing risk and resiliency factors which could have influence on development of PTSD, it is necessary for prevention and treatment this mental disorder which has a serious consequences for person, family and whole community.en
dc.formatapplication/pdf
dc.languagesr
dc.publisherУниверзитет у Београду, Медицински факултетsr
dc.rightsopenAccessen
dc.rights.urihttps://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
dc.sourceУниверзитет у Београдуsr
dc.subjecttraumasr
dc.subjecttraumaen
dc.subjectposttraumatski stresni poremećajsr
dc.subjectfaktori rizikasr
dc.subjectrezilijentnostsr
dc.subjectoporavaksr
dc.subjectkomorbiditet.sr
dc.subjectposttraumatic stress disorderen
dc.subjectrisk factorsen
dc.subjectresiliencyen
dc.subjectrecoveryen
dc.subjectcomorbidityen
dc.titlePosttraumatski stresni poremećaj - prediktori razvoja i oporavkasr
dc.titlePosttraumatic stress disorder - predictors of development and of recoveryen
dc.typedoctoralThesisen
dc.rights.licenseBY
dcterms.abstractЛечић Тошевски, Душица; Поповић Деушић, Смиљка; Драганић Гајић, Савета; Дамјановић, Aлександар; Пејушковић, Бојана A.; Посттрауматски стресни поремећај - предиктори развоја и опоравка; Посттрауматски стресни поремећај - предиктори развоја и опоравка;
dc.identifier.fulltexthttps://nardus.mpn.gov.rs/bitstream/id/11318/Disertacija.pdf
dc.identifier.fulltexthttp://nardus.mpn.gov.rs/bitstream/id/11318/Disertacija.pdf
dc.identifier.rcubhttps://hdl.handle.net/21.15107/rcub_nardus_2494


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record